«Φωνάζω «Βόλτααα» κι εκείνος χασμουριέται και μου γυρνάει την πλάτη»
«Τον καλώ κοντά μου κι εκείνος απομακρύνεται»
«Ξέρει ότι έκανε ζημιά γι’ αυτό μόλις επιστρέψω σπίτι εκείνος κρύβεται»
Πόσες φορές δεν έχουμε πει όλοι μας τις παραπάνω φράσεις;
Ισχύουν τελικά;
Μήπως ο σκύλος μας προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί μας; Μήπως υπάρχει τρόπος να κατανοήσουμε τι θέλει να μας πει;
Είναι πολύ εγωιστικό να φέρνουμε τα ζώα στη ζωή μας, να απαιτούμε να μάθουν τη γλώσσα μας, να προσαρμοστούν στον τρόπο ζωής μας αλλά εμείς να μην κάνουμε προσπάθεια να μάθουμε τη δική τους “γλώσσα”.
«Ο ΣΚΥΛΟΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΞΩΓΗΪΝΟΣ»
Ελάτε να μάθουμε τη Γλώσσα των Σκύλων, για να έρθουμε πιο κοντά με τους 4ποδους φίλους μας και να εξαλείψουμε τις παρανοήσεις που δημιουργούνται μεταξύ μας.
Ας αφήσουμε το σκύλο μας να μας διδάξει.
Ας μάθουμε πώς να τον πλησιάσουμε και πώς να "διαβάζουμε" τις αντιδράσεις του.
Η Κατερίνα Χατζηγιάννη Θετική Εκπαιδεύτρια Σκύλων, και το Happy Dogs World Forum σας προσκαλούν σε σεμινάριο που θα πραγματοποιήσουν την Κυριακή 27 Ιουνίου 2010 στο Θετικό Σχολείο Σκύλων, στις 10.30 (ώρα έναρξης 11.00) στην περιοχή της Ν. Ιωνίας στην οδό Κασταμονής 124 (κάθετη στην Λ.Κύμης στην Καλογρέζα).
Η παρουσίαση περιλαμβάνει επίδειξη με επιλεγμένη ομάδα σκύλων με σκοπό την καλύτερη ανάπτυξη και κατανόηση των θεμάτων. Για τον λόγο αυτό, δυστυχώς, δεν επιτρέπεται η προσέλευση των σκύλων των συμμετεχόντων.
Το κόστος θα είναι συμβολικό, ύψους € 12 και το ποσό που θα συγκεντρωθεί, θα διατεθεί για την κάλυψη αναγκών αδέσποτων σκύλων.
ΠΡΟΣΟΧΗ:
Λόγω αυστηρά περιορισμένων θέσεων, απαραίτητη προϋπόθεση για τη συμμετοχή των ενδιαφερομένων στο σεμινάριο είναι η κράτηση θέσης, η οποία μπορεί να γίνει ΜΟΝΟ στο Forum http://happydogsworld.com/forum ή απευθείας στην Κατερίνα Χατζηγιάννη στο τηλέφωνο 6974063270.
Σας περιμένουμε όλους.
Κατερίνα Χατζηγιάννη & Ομάδα Διαχείρισης Happy Dogs World
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σκυλιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σκυλιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 3 Ιουνίου 2010
Τετάρτη 14 Απριλίου 2010
Δε ξέρεις πως θα τα φέρει η ζωή…
Το διάβασα στον Τρυποκάρυδο και το αντέγραψα για να το μοιραστώ μαζί σας....
http://trupokarudos.blogspot.com/2010/04/9.html
"Θυμάμαι ακόμη το κουτάβι που βρήκα χτυπημένο στο δρόμο και το πήρα σπίτι. Δεν είχα καταλάβει πόσο γρήγορα τα κατάφερε η μητέρα μου και το εξαφάνισε, μετά έψαχνα να το βρω αλλά δεν ήταν πουθενά! Δεν το είδα ξανά ποτέ! Μέχρι και σήμερα, 10 χρόνια μετά δεν μου είπε τι απέγινε.
Η μαμά μισούσε πάντα τα ζώα. Οι γείτονες συχνά της καταλόγιζαν πως έριχνε δηλητήριο στις αδέσποτες γάτες, μα δεν είχαν αποδείξεις για αυτό και έτσι ούτε για αυτό είμαι σίγουρη. Θυμάμαι όμως πως κάποτε είχε κάνει έξωση σε μια κοπελίτσα που είχε νοικιάσει το παλιό μας σπίτι επειδή είχε σκυλάκι. Φυσικά και δεν μπορούσα να τολμήσω ακόμη και να φανταστώ να υιοθετήσω ένα ζωάκι, ούτε καν ένα καναρίνι, ένα χάμστερ ή μια χελωνίτσα. «Τα ζώα είναι βρωμερά! Σιχαμερά!» έλεγε πάντα, και εγώ χάιδευα στα κρυφά τα αδέσποτα στο δρόμο και προσπαθούσα να κάνω πάντα φίλους που είχαν ζώα, για να μπορώ να πηγαίνω σπίτι και να παίζω όχι με τους φίλους αλλά με τα ζωάκια των φίλων μου.
Τα χρόνια πέρασαν, εγώ μεγάλωσα και η μητέρα μου δεν άλλαξε. Ώσπου ήρθε εκείνο το ατύχημα που τόσο πολύ της στοίχησε. Εκείνη η μέρα ήταν η τελευταία μέρα που η μητέρα μου είδε το φως της μέρας και τα χρώματα του κόσμου. Έχασε για πάντα το φως της. Στο εξής έπρεπε να ξεκινήσει μια νέα ζωή, να μάθει να ζει μέσα στο σκοτάδι. Δεν άντεχε να εξαρτάται από τους άλλους, πάντοτε ήταν ανεξάρτητη και για αυτό πολύ σύντομα άρχισε να συνηθίζει τη νέα κατάσταση και έμαθε να κινείται μονάχη της μέσα στο σπίτι και να αυτοεξυπηρετείται όπως τότε που είχε το φως της. Με το έξω όμως τι θα γινόταν; Η μόνη λύση ήταν να αποκτήσει ένα σκύλο οδηγό τυφλών… Σύντομα η μητέρα μου απέκτησε τη Λούσι, ένα πανέμορφο εκπαιδευμένο λαμπραντόρ που είχε αντικαταστήσει τα μάτια της! Χωρίς τη Λούσι δεν μπορούσε να κάνει βήμα, έγιναν αχώριστες αρχικά από ανάγκη, αλλά στο τέλος η μητέρα μου αγάπησε τη Λούσι και άλλαξε γνώμη για τα ζώα.
Ποτέ μη λες ποτέ! Δε ξέρεις πως θα τα φέρει η ζωή… "
http://trupokarudos.blogspot.com/2010/04/9.html
"Θυμάμαι ακόμη το κουτάβι που βρήκα χτυπημένο στο δρόμο και το πήρα σπίτι. Δεν είχα καταλάβει πόσο γρήγορα τα κατάφερε η μητέρα μου και το εξαφάνισε, μετά έψαχνα να το βρω αλλά δεν ήταν πουθενά! Δεν το είδα ξανά ποτέ! Μέχρι και σήμερα, 10 χρόνια μετά δεν μου είπε τι απέγινε.
Η μαμά μισούσε πάντα τα ζώα. Οι γείτονες συχνά της καταλόγιζαν πως έριχνε δηλητήριο στις αδέσποτες γάτες, μα δεν είχαν αποδείξεις για αυτό και έτσι ούτε για αυτό είμαι σίγουρη. Θυμάμαι όμως πως κάποτε είχε κάνει έξωση σε μια κοπελίτσα που είχε νοικιάσει το παλιό μας σπίτι επειδή είχε σκυλάκι. Φυσικά και δεν μπορούσα να τολμήσω ακόμη και να φανταστώ να υιοθετήσω ένα ζωάκι, ούτε καν ένα καναρίνι, ένα χάμστερ ή μια χελωνίτσα. «Τα ζώα είναι βρωμερά! Σιχαμερά!» έλεγε πάντα, και εγώ χάιδευα στα κρυφά τα αδέσποτα στο δρόμο και προσπαθούσα να κάνω πάντα φίλους που είχαν ζώα, για να μπορώ να πηγαίνω σπίτι και να παίζω όχι με τους φίλους αλλά με τα ζωάκια των φίλων μου.
Τα χρόνια πέρασαν, εγώ μεγάλωσα και η μητέρα μου δεν άλλαξε. Ώσπου ήρθε εκείνο το ατύχημα που τόσο πολύ της στοίχησε. Εκείνη η μέρα ήταν η τελευταία μέρα που η μητέρα μου είδε το φως της μέρας και τα χρώματα του κόσμου. Έχασε για πάντα το φως της. Στο εξής έπρεπε να ξεκινήσει μια νέα ζωή, να μάθει να ζει μέσα στο σκοτάδι. Δεν άντεχε να εξαρτάται από τους άλλους, πάντοτε ήταν ανεξάρτητη και για αυτό πολύ σύντομα άρχισε να συνηθίζει τη νέα κατάσταση και έμαθε να κινείται μονάχη της μέσα στο σπίτι και να αυτοεξυπηρετείται όπως τότε που είχε το φως της. Με το έξω όμως τι θα γινόταν; Η μόνη λύση ήταν να αποκτήσει ένα σκύλο οδηγό τυφλών… Σύντομα η μητέρα μου απέκτησε τη Λούσι, ένα πανέμορφο εκπαιδευμένο λαμπραντόρ που είχε αντικαταστήσει τα μάτια της! Χωρίς τη Λούσι δεν μπορούσε να κάνει βήμα, έγιναν αχώριστες αρχικά από ανάγκη, αλλά στο τέλος η μητέρα μου αγάπησε τη Λούσι και άλλαξε γνώμη για τα ζώα.
Ποτέ μη λες ποτέ! Δε ξέρεις πως θα τα φέρει η ζωή… "
Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2010
Σεμινάριο Happydogs!!! 14 Μαρτίου 2010
Η Ομάδα Διαχείρισης του Happy Dogs World έχει την χαρά να σας προσκαλέσει στο σεμινάριο που διοργανώνουν
1) η Θετική Εκπαιδεύτρια Σκύλων κα Χατζηγιάννη Κατερίνα,
2) η Πιστοποιημένη Νοσοκόμα για Ζώα κα Carol McBeth, Διευθύντρια του Ελληνικού Ταμείου Μέριμνας Ζώων (G.A.W.F.), ( http://www.gawf.org.uk/ )
Η κα McBeth είναι Πιστοποιημένη Νοσοκόμα για Ζώα (απόφοιτη του Royal College of Veterinary Surgeons), με πολυετή πείρα στο εξωτερικό και την Ελλάδα.
Ζει και εργάζεται στην Ελλάδα παρέχοντας βοήθεια στον τομέα της ευημερίας των ζώων από το 1988 και
3) ο Θετικός Εκπαιδευτής, Σύμβουλος Ψυχολογίας Σκύλων Στέφας Αντώνιος
Τα θέματα του νέου σεμιναρίου θα είναι:
“Α΄ βοήθειες για σκύλους και γάτες. (Carol McBeth)”
“Διαχείριση διάφορων καθημερινών προβλημάτων (Χατζηγιάννη Κατερίνα)”
“Προβληματικές Συμπεριφορές & Επιθετικότητα - Η άλλη άκρη του λουριού (Στέφας Αντώνιος)”
Θα μάθετε, και το σημαντικότερο θα δείτε, τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνετε για να βοηθήσετε το κατοικίδιό σας σε ώρα ανάγκης μέχρι να φτάσει η εξειδικευμένη βοήθεια.
Θα ξεναγηθείτε στις πρακτικές λύσεις για την βελτίωση της συμβίωσης με το κατοικίδιό σας.
Μέσα από τα μάτια του σκύλου θα πλησιάσουμε το ζήτημα της επιθετικότητας και φοβίας. Θα κατανοήσετε Γιατί το κάνει, Πως θα το αποφύγετε και τι ΔΕΝ πρέπει να κάνετε αν εκδηλωθεί.
Κρίσιμες ερωτήσεις που αφορούν την Ψυχολογία των σκύλων και τον τρόπο προσέγγισης στα προβλήματα που παρουσιάζονται θα τεθούν στο τραπέζι της μεγάλης συζήτησης που θα γίνεται σε όλη την διάρκεια της εκδήλωσης.
Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί στις 14 Μαρτίου, ημέρα Κυριακή, ωρα 10.30 π.μ., στο Θετικό Σχολειο Σκύλων, Κασταμονής 124, Καλογρέζα (Νέα Ιωνία). Το κόστος του σεμιναρίου είναι συμβολικό και ανέρχεται στα 15€. Τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν θα καλύψουν τις ανάγκες αδέσποτων σκύλων.
Επισημαίνουμε ότι λόγω περιορισμένων θέσεων, απαραίτητη προϋπόθεση για τη συμμετοχή των ενδιαφερομένων στο σεμινάριο είναι η κράτηση θέσης, η οποία μπορεί να γίνει είτε στο forum http://happydogsworld.com/forum είτε απευθείας
στην κα Κατερίνα Χατζηγιάννη στο τηλέφωνο 6974063270 και
στον Αντώνη Στέφα στο τηλέφωνο 6945334510
Διευκρινίζουμε ότι η προσέλευση των σκυλιών μας δεν είναι δυστυχώς δυνατή.
Σας περιμένουμε, να γνωριστούμε και να μιλήσουμε για τους αγαπημένους μας φίλους
Η Ομάδα Διαχείρησης του
Happy Dogs World forum
http://happydogsworld.com/forum/
1) η Θετική Εκπαιδεύτρια Σκύλων κα Χατζηγιάννη Κατερίνα,
2) η Πιστοποιημένη Νοσοκόμα για Ζώα κα Carol McBeth, Διευθύντρια του Ελληνικού Ταμείου Μέριμνας Ζώων (G.A.W.F.), ( http://www.gawf.org.uk/ )
Η κα McBeth είναι Πιστοποιημένη Νοσοκόμα για Ζώα (απόφοιτη του Royal College of Veterinary Surgeons), με πολυετή πείρα στο εξωτερικό και την Ελλάδα.
Ζει και εργάζεται στην Ελλάδα παρέχοντας βοήθεια στον τομέα της ευημερίας των ζώων από το 1988 και
3) ο Θετικός Εκπαιδευτής, Σύμβουλος Ψυχολογίας Σκύλων Στέφας Αντώνιος
Τα θέματα του νέου σεμιναρίου θα είναι:
“Α΄ βοήθειες για σκύλους και γάτες. (Carol McBeth)”
“Διαχείριση διάφορων καθημερινών προβλημάτων (Χατζηγιάννη Κατερίνα)”
“Προβληματικές Συμπεριφορές & Επιθετικότητα - Η άλλη άκρη του λουριού (Στέφας Αντώνιος)”
Θα μάθετε, και το σημαντικότερο θα δείτε, τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνετε για να βοηθήσετε το κατοικίδιό σας σε ώρα ανάγκης μέχρι να φτάσει η εξειδικευμένη βοήθεια.
Θα ξεναγηθείτε στις πρακτικές λύσεις για την βελτίωση της συμβίωσης με το κατοικίδιό σας.
Μέσα από τα μάτια του σκύλου θα πλησιάσουμε το ζήτημα της επιθετικότητας και φοβίας. Θα κατανοήσετε Γιατί το κάνει, Πως θα το αποφύγετε και τι ΔΕΝ πρέπει να κάνετε αν εκδηλωθεί.
Κρίσιμες ερωτήσεις που αφορούν την Ψυχολογία των σκύλων και τον τρόπο προσέγγισης στα προβλήματα που παρουσιάζονται θα τεθούν στο τραπέζι της μεγάλης συζήτησης που θα γίνεται σε όλη την διάρκεια της εκδήλωσης.
Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί στις 14 Μαρτίου, ημέρα Κυριακή, ωρα 10.30 π.μ., στο Θετικό Σχολειο Σκύλων, Κασταμονής 124, Καλογρέζα (Νέα Ιωνία). Το κόστος του σεμιναρίου είναι συμβολικό και ανέρχεται στα 15€. Τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν θα καλύψουν τις ανάγκες αδέσποτων σκύλων.
Επισημαίνουμε ότι λόγω περιορισμένων θέσεων, απαραίτητη προϋπόθεση για τη συμμετοχή των ενδιαφερομένων στο σεμινάριο είναι η κράτηση θέσης, η οποία μπορεί να γίνει είτε στο forum http://happydogsworld.com/forum είτε απευθείας
στην κα Κατερίνα Χατζηγιάννη στο τηλέφωνο 6974063270 και
στον Αντώνη Στέφα στο τηλέφωνο 6945334510
Διευκρινίζουμε ότι η προσέλευση των σκυλιών μας δεν είναι δυστυχώς δυνατή.
Σας περιμένουμε, να γνωριστούμε και να μιλήσουμε για τους αγαπημένους μας φίλους
Η Ομάδα Διαχείρησης του
Happy Dogs World forum
http://happydogsworld.com/forum/
Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2009
Η ΖΩΗ ΕΝΟΣ ΣΚΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
1η εßδοµάδα.
Σήµερα είµαι ηλικίας µιας εßδοµάδας. Τι χαρά να είµαι µέρος αυτού του Κόσµου!
1 µηνός.
Η µαµά µου µε φροντίζει πάρα πολύ καλά. Είναι µια εξαιρετική µητέρα.
2 µηνών.
Σήµερα µε χώρισαν από τη µητέρα µας. Ήταν πολύ ανήσυχη και µε τα µάτια της µε χαιρετούσε. Ελπίζω η νέα «ανθρώπινη» οικογένειά µου να µε φροντίζει το ίδιο καλά µε τη µαµά µου.
4 µηνών.
Έχω µεγαλώσει πολύ γρήγορα, τα πάντα τραßάνε την προσοχή µου. Υπάρχουν µερικά παιδιά στο σπίτι που µου είναι σαν «µικρά αδερφάκια». Παίζουµε πολύ, τραßάνε την ουρά µου κι εγώ τους δίνω µικρές ψεύτικες δαγκωνιές για πλάκα.
5 µηνών.
Σήµερα µου φωνάξανε. Η κυρία µου ήταν πολύ αναστατωµένη επειδή ούρησα µέσα στο σπίτι. Όµως δεν µου είπαν ποτέ πού έπρεπε να το κάνω αυτό.. Επίσης, κοιµάµαι στο χωλ. Στεναχωρήθηκα πολύ γι' αυτό!
8 µηνών.
Είµαι ένα πολύ χαρούµενο σκυλί! Έχω τη ζεστασιά ενός σπιτιού, αισθάνοµαι τόσο ασφαλής, τόσο προστατευµένος... Νοµίζω ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά µου µε αγαπάει. Η αυλή είναι όλη δική µου και, συχνά, ξεπερνάω τον εαυτό µου, σκάßοντας στο χώµα σαν τους προγόνους µου, τους λύκους, για να κρύψω το φαγητό. Ποτέ δεν δοκιµάζουν να µου µάθουν τίποτε. Τότε θα πρέπει όλα να πηγαίνουν καλά, όλα αυτά τα πράγµατα που κάνω να είναι εντάξει!
12 µηνών.
Σήµερα έγινα ενός έτους. Είµαι ένας ενήλικος σκύλος. Όµως τα αφεντικά µου λένε ότι µεγάλωσα πολύ περισσότερο από ότι περίµεναν. Πόσο υπερήφανοι πρέπει να είναι για µένα!
13 µηνών.
Σήµερα µε έδεσαν. Σχεδόν δεν µπορούσα να κουνηθώ, να ßρεθώ σε λίγο ήλιο όταν κρυώνω, ή να ßρω λίγη σκιά όταν ο ήλιος ανεßαίνει ψηλά στον ουρανό. Λένε ότι θα µε επιτηρούν και ότι είµαι αχάριστος. Δεν καταλαßαίνω τίποτε απ' όσα µου συµßαίνουν.
15 µηνών.
Όλα έχουν αλλάξει τώρα... Με κρατάνε συνέχεια κλειδωµένο στη ßεράντα. Αισθάνοµαι πολύ µόνος. Η «ανθρώπινη» οικογένειά µου δεν µε θέλει πια. Μερικές φορές ξεχνάνε ότι διψάω και πεινάω. Όταν ßρέχει, δεν έχω µια στέγη πάνω από το κεφάλι µου..
16 µηνών.
Σήµερα µε έßγαλαν από τη ßεράντα. Ήµουνα σίγουρος ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά µου µε είχε συγχωρέσει. Ήµουν τόσο χαρούµενός που χοροπήδαγα από ενθουσιασµό. Η ουρά µου κουνιόταν σαν τρελή. Επιπλέον, πίστεψα ότι θα µε πήγαιναν ßόλτα! Κατευθυνθήκαµε προς τον αυτοκινητόδροµο, και άξαφνα, σταµάτησαν το αυτοκίνητο, άνοιξαν την πόρτα και εγώ ßγήκα έξω, χαρούµενος, γιατί σκεπτόµουν ότι θα περνάγαµε τη µέρα µας στην εξοχή. Δεν καταλαßαίνω γιατί έκλεισαν την πόρτα κι έφυγαν. «Ακούστε, περιµένετε!» - γάßγισα. Με ξέχασαν... Έτρεξα πίσω από το αυτοκίνητο µε όλη τη δύναµή µου. Η αγωνία µου µεγάλωνε καθώς άρχισα να καταλαßαίνω, ενώ δεν µπορούσα να αναπνεύσω από το λαχάνιασµα και αυτοί δεν σταµατούσαν, ότι µε είχαν εγκαταλείψει!
17 µηνών.
Έψαχνα µάταια να ßρω το δρόµο για να γυρίσω σπίτι. Είµαι µόνος και αισθάνοµαι χαµένος. Στις περιπλανήσεις µου, συναντάω µερικούς ανθρώπους µε καλή καρδιά που µε κοιτάνε µε θλίψη και µου δίνουν λίγο φαγητό. Τους ευχαριστώ µε τα µάτια µου, από τα ßάθη της ψυχής µου. Εύχοµαι να µε υιοθετούσαν. Θα ήµουνα τόσο πιστός όσο κανένας άλλος σκύλος! Όµως, αυτοί απλά λένε: «καηµένο σκυλάκι, πρέπει να έχει χαθεί».
18 µηνών.
Πριν από µερικές ηµέρες, πέρασα από ένα σχολείο και είδα πολλά παιδιά µικρά και µεγαλύτερα σαν τα «µικρά µου αδερφάκια». Πλησίασα περισσότερο και µια οµάδα από τα µικρότερα παιδιά, γελώντας, µου πέταξαν πολλές πέτρες, απλά για να δούνε «ποιος σηµαδεύει καλύτερα». Μια από αυτές τις πέτρες µε χτύπησε στο µάτι και, έκτοτε, δεν µπορώ να δω καθόλου µε αυτό το µάτι.
19 µηνών.
Είναι απίστευτο. Όταν είχα καλύτερη όψη, οι άνθρωποι µε λυπόντουσαν. Τώρα είµαι πολύ αδύνατος και αδύναµος και η όψη µου είναι απαίσια. Έχω χάσει το ένα µου µάτι και οι άνθρωποι µε διώχνουν µε τις σκούπες όταν προσπαθώ να ξεκουραστώ σε κάποια σκιά.
20 µηνών..
Κινούµαι µε εξαιρετικά µεγάλη δυσκολία. Σήµερα, ενώ προσπαθούσα να περάσω το δρόµο, µε χτύπησε ένα αυτοκίνητο. Βρισκόµουνα στη ζώνη των πεζών για να περάσω το δρόµο, όµως ποτέ δεν θα ξεχάσω το γεµάτο ικανοποίηση ßλέµµα του οδηγού, που έδινε συγχαρητήρια στον εαυτό του που µε πάτησε. Εύχοµαι να µε είχε σκοτώσει! Όµως, απλά µου προκάλεσε εξάρθρωση στα πίσω µου πόδια! Ο πόνος ήταν ανυπόφορος! Τα πόδια µου δεν µε υπακούνε και µόλις µε τεράστια δυσκολία µπόρεσα να συρθώ στο γκαζόν στην άκρη του δρόµου. Επί δέκα µέρες έχω µείνει εκτεθειµένος στον ήλιο που καίει, στη δυνατή ßροχή, στο κρύο, χωρίς φαγητό. Δεν µπορώ πλέον να κουνηθώ. Ο πόνος είναι ανυπόφορος. Βρίσκοµαι σε ένα πολύ υγρό µέρος, και φαίνεται ότι ακόµη και το τρίχωµά µου µαδάει. Κάποιοι περαστικοί ούτε καν µε προσέχουν, άλλοι λένε: «µην πλησιάζεις».
Είµαι σχεδόν αναίσθητος, όµως, µια ελάχιστη δύναµη από τα ßάθη του σώµατός µου µε αναγκάζει να ανοίξω τα µάτια µου.. Η γλυκύτητα στη φωνή της µε έκανε να αντιδράσω. «Καηµένο µου σκυλάκι, κοίτα πώς σε έχουν αφήσει», έλεγε.. Μαζί µε την γυναίκα ήταν ένας άντρας µε λευκή ποδιά που µε ακούµπησε και είπε: «Λυπάµαι, κυρία µου, αλλά αυτός ο σκύλος δεν θα τα καταφέρει. Είναι καλύτερα να τον ßοηθήσουµε να ßγει από αυτόν τον πόνο και τη δυστυχία». Η ευγενική κυρία, µε δάκρυα να τρέχουν ποτάµι στα µάγουλά της, συµφώνησε. Όσο καλύτερα µπορούσα, κούνησα την ουρά µου και την ευχαρίστησα, µε τα µάτια µου, για τη ßοήθειά της να αναπαυθώ ειρηνικά και ήρεµα.
Ενώ αισθανόµουν το ελαφρύ τσίµπηµα της ßελόνας, πριν από αυτόν τον µακρύ ύπνο, η τελευταία µου σκέψη ήταν: «γιατί έπρεπε να γεννηθώ, αφού δεν µε ήθελε κανείς;».
«Δεν µπορείς να σώσεις κάθε ζώο στον κόσµο όµως, για αυτό το ένα που σώζεις, ΕΙΝΑΙ ο κόσµος».
Στείλτε το όπου µπορείτε. Όχι µόνον σ' αυτούς που θα δακρύσουν, αλλά κυρίως σ' αυτούς που κάποτε ίσως και να εγκατέλειπαν ένα σκυλί στον δρόµο...
Σήµερα είµαι ηλικίας µιας εßδοµάδας. Τι χαρά να είµαι µέρος αυτού του Κόσµου!
1 µηνός.
Η µαµά µου µε φροντίζει πάρα πολύ καλά. Είναι µια εξαιρετική µητέρα.
2 µηνών.
Σήµερα µε χώρισαν από τη µητέρα µας. Ήταν πολύ ανήσυχη και µε τα µάτια της µε χαιρετούσε. Ελπίζω η νέα «ανθρώπινη» οικογένειά µου να µε φροντίζει το ίδιο καλά µε τη µαµά µου.
4 µηνών.
Έχω µεγαλώσει πολύ γρήγορα, τα πάντα τραßάνε την προσοχή µου. Υπάρχουν µερικά παιδιά στο σπίτι που µου είναι σαν «µικρά αδερφάκια». Παίζουµε πολύ, τραßάνε την ουρά µου κι εγώ τους δίνω µικρές ψεύτικες δαγκωνιές για πλάκα.
5 µηνών.
Σήµερα µου φωνάξανε. Η κυρία µου ήταν πολύ αναστατωµένη επειδή ούρησα µέσα στο σπίτι. Όµως δεν µου είπαν ποτέ πού έπρεπε να το κάνω αυτό.. Επίσης, κοιµάµαι στο χωλ. Στεναχωρήθηκα πολύ γι' αυτό!
8 µηνών.
Είµαι ένα πολύ χαρούµενο σκυλί! Έχω τη ζεστασιά ενός σπιτιού, αισθάνοµαι τόσο ασφαλής, τόσο προστατευµένος... Νοµίζω ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά µου µε αγαπάει. Η αυλή είναι όλη δική µου και, συχνά, ξεπερνάω τον εαυτό µου, σκάßοντας στο χώµα σαν τους προγόνους µου, τους λύκους, για να κρύψω το φαγητό. Ποτέ δεν δοκιµάζουν να µου µάθουν τίποτε. Τότε θα πρέπει όλα να πηγαίνουν καλά, όλα αυτά τα πράγµατα που κάνω να είναι εντάξει!
12 µηνών.
Σήµερα έγινα ενός έτους. Είµαι ένας ενήλικος σκύλος. Όµως τα αφεντικά µου λένε ότι µεγάλωσα πολύ περισσότερο από ότι περίµεναν. Πόσο υπερήφανοι πρέπει να είναι για µένα!
13 µηνών.
Σήµερα µε έδεσαν. Σχεδόν δεν µπορούσα να κουνηθώ, να ßρεθώ σε λίγο ήλιο όταν κρυώνω, ή να ßρω λίγη σκιά όταν ο ήλιος ανεßαίνει ψηλά στον ουρανό. Λένε ότι θα µε επιτηρούν και ότι είµαι αχάριστος. Δεν καταλαßαίνω τίποτε απ' όσα µου συµßαίνουν.
15 µηνών.
Όλα έχουν αλλάξει τώρα... Με κρατάνε συνέχεια κλειδωµένο στη ßεράντα. Αισθάνοµαι πολύ µόνος. Η «ανθρώπινη» οικογένειά µου δεν µε θέλει πια. Μερικές φορές ξεχνάνε ότι διψάω και πεινάω. Όταν ßρέχει, δεν έχω µια στέγη πάνω από το κεφάλι µου..
16 µηνών.
Σήµερα µε έßγαλαν από τη ßεράντα. Ήµουνα σίγουρος ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά µου µε είχε συγχωρέσει. Ήµουν τόσο χαρούµενός που χοροπήδαγα από ενθουσιασµό. Η ουρά µου κουνιόταν σαν τρελή. Επιπλέον, πίστεψα ότι θα µε πήγαιναν ßόλτα! Κατευθυνθήκαµε προς τον αυτοκινητόδροµο, και άξαφνα, σταµάτησαν το αυτοκίνητο, άνοιξαν την πόρτα και εγώ ßγήκα έξω, χαρούµενος, γιατί σκεπτόµουν ότι θα περνάγαµε τη µέρα µας στην εξοχή. Δεν καταλαßαίνω γιατί έκλεισαν την πόρτα κι έφυγαν. «Ακούστε, περιµένετε!» - γάßγισα. Με ξέχασαν... Έτρεξα πίσω από το αυτοκίνητο µε όλη τη δύναµή µου. Η αγωνία µου µεγάλωνε καθώς άρχισα να καταλαßαίνω, ενώ δεν µπορούσα να αναπνεύσω από το λαχάνιασµα και αυτοί δεν σταµατούσαν, ότι µε είχαν εγκαταλείψει!
17 µηνών.
Έψαχνα µάταια να ßρω το δρόµο για να γυρίσω σπίτι. Είµαι µόνος και αισθάνοµαι χαµένος. Στις περιπλανήσεις µου, συναντάω µερικούς ανθρώπους µε καλή καρδιά που µε κοιτάνε µε θλίψη και µου δίνουν λίγο φαγητό. Τους ευχαριστώ µε τα µάτια µου, από τα ßάθη της ψυχής µου. Εύχοµαι να µε υιοθετούσαν. Θα ήµουνα τόσο πιστός όσο κανένας άλλος σκύλος! Όµως, αυτοί απλά λένε: «καηµένο σκυλάκι, πρέπει να έχει χαθεί».
18 µηνών.
Πριν από µερικές ηµέρες, πέρασα από ένα σχολείο και είδα πολλά παιδιά µικρά και µεγαλύτερα σαν τα «µικρά µου αδερφάκια». Πλησίασα περισσότερο και µια οµάδα από τα µικρότερα παιδιά, γελώντας, µου πέταξαν πολλές πέτρες, απλά για να δούνε «ποιος σηµαδεύει καλύτερα». Μια από αυτές τις πέτρες µε χτύπησε στο µάτι και, έκτοτε, δεν µπορώ να δω καθόλου µε αυτό το µάτι.
19 µηνών.
Είναι απίστευτο. Όταν είχα καλύτερη όψη, οι άνθρωποι µε λυπόντουσαν. Τώρα είµαι πολύ αδύνατος και αδύναµος και η όψη µου είναι απαίσια. Έχω χάσει το ένα µου µάτι και οι άνθρωποι µε διώχνουν µε τις σκούπες όταν προσπαθώ να ξεκουραστώ σε κάποια σκιά.
20 µηνών..
Κινούµαι µε εξαιρετικά µεγάλη δυσκολία. Σήµερα, ενώ προσπαθούσα να περάσω το δρόµο, µε χτύπησε ένα αυτοκίνητο. Βρισκόµουνα στη ζώνη των πεζών για να περάσω το δρόµο, όµως ποτέ δεν θα ξεχάσω το γεµάτο ικανοποίηση ßλέµµα του οδηγού, που έδινε συγχαρητήρια στον εαυτό του που µε πάτησε. Εύχοµαι να µε είχε σκοτώσει! Όµως, απλά µου προκάλεσε εξάρθρωση στα πίσω µου πόδια! Ο πόνος ήταν ανυπόφορος! Τα πόδια µου δεν µε υπακούνε και µόλις µε τεράστια δυσκολία µπόρεσα να συρθώ στο γκαζόν στην άκρη του δρόµου. Επί δέκα µέρες έχω µείνει εκτεθειµένος στον ήλιο που καίει, στη δυνατή ßροχή, στο κρύο, χωρίς φαγητό. Δεν µπορώ πλέον να κουνηθώ. Ο πόνος είναι ανυπόφορος. Βρίσκοµαι σε ένα πολύ υγρό µέρος, και φαίνεται ότι ακόµη και το τρίχωµά µου µαδάει. Κάποιοι περαστικοί ούτε καν µε προσέχουν, άλλοι λένε: «µην πλησιάζεις».
Είµαι σχεδόν αναίσθητος, όµως, µια ελάχιστη δύναµη από τα ßάθη του σώµατός µου µε αναγκάζει να ανοίξω τα µάτια µου.. Η γλυκύτητα στη φωνή της µε έκανε να αντιδράσω. «Καηµένο µου σκυλάκι, κοίτα πώς σε έχουν αφήσει», έλεγε.. Μαζί µε την γυναίκα ήταν ένας άντρας µε λευκή ποδιά που µε ακούµπησε και είπε: «Λυπάµαι, κυρία µου, αλλά αυτός ο σκύλος δεν θα τα καταφέρει. Είναι καλύτερα να τον ßοηθήσουµε να ßγει από αυτόν τον πόνο και τη δυστυχία». Η ευγενική κυρία, µε δάκρυα να τρέχουν ποτάµι στα µάγουλά της, συµφώνησε. Όσο καλύτερα µπορούσα, κούνησα την ουρά µου και την ευχαρίστησα, µε τα µάτια µου, για τη ßοήθειά της να αναπαυθώ ειρηνικά και ήρεµα.
Ενώ αισθανόµουν το ελαφρύ τσίµπηµα της ßελόνας, πριν από αυτόν τον µακρύ ύπνο, η τελευταία µου σκέψη ήταν: «γιατί έπρεπε να γεννηθώ, αφού δεν µε ήθελε κανείς;».
«Δεν µπορείς να σώσεις κάθε ζώο στον κόσµο όµως, για αυτό το ένα που σώζεις, ΕΙΝΑΙ ο κόσµος».
Στείλτε το όπου µπορείτε. Όχι µόνον σ' αυτούς που θα δακρύσουν, αλλά κυρίως σ' αυτούς που κάποτε ίσως και να εγκατέλειπαν ένα σκυλί στον δρόµο...
Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2008
Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2008
Τρίτη 2 Δεκεμβρίου 2008
Search and Rescue in Avalanches. Thiersee Austria Feb.2005
Thiersee Austria Feb.2005
Εκπαιδευτικό σεμινάριο σκύλων διάσωσης σε χιονοστιβάδες.
http://www.perivleptos.gr/thiersee.htm
Εκπαιδευτικό σεμινάριο σκύλων διάσωσης σε χιονοστιβάδες.
Τότε, ώς μέλη της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης, είχαμε μια πολύ όμορφη εμπειρία, στα βουνα της Αυστρίας. Είχαμε την ευκαιρία να δουλέψουμε με συναδέλφους εθελοντές διασώστες απο διάφορες χώρες που με τα σκυλιά μας εκπαιδευτηκαμε στους τρόπους έρευνας και ένδειξης σε χιονοστιβάδες.
Το σεμινάριο πραγματοποιήθηκε από 19 έως 26 Φεβρουαρίου και διοργανώθηκε από την Edith Kreutner.
Συμμετείχαν 10 χειριστές από Αυστρία(4), Γερμανία(3), Αμερική(1) και Ελλάδα(2), με 11 σκυλιά. Ιδιαίτερη εντύπωση μας έκανε ότι οι μισοί από τους χειριστές εκπαιδεύουν τα σκυλιά τους χωρίς να ανήκουν σε κάποια οργάνωση(διασωστική ή όχι). Στην Γερμανία και την Αυστρία υπάρχουν club που ασχολούνται με τα σκυλιά διάσωσης σαν sport.
Όλοι οι χειριστές γνώριζαν και χρησιμοποιούσαν την θετική μέθοδο εκπαίδευσης, και για μερικούς αυτή ήταν και η αιτία που δεν συνεργάζονταν με κάποια οργάνωση.
Επίσης αξίζει να αναφερθεί πως ήμασταν 9 γυναίκες και 1 άνδρας. Προσπαθήσαμε να διευκρινίσουμε, το «φαινόμενο» και καταλήξαμε πως οι γυναίκες σε γενικές γραμμές έχουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο, καλύτερη σχέση με
Τα σκυλιά που συμμετείχαν ήταν 3 Chesapeake Bay Retriever, 3 Black Labrador Retriever, 1 Golden Retriever, 1 Γερμανικός ποιμενικός, 1 Γερμανικός ποιμενικός Mix, 1 Doberman mix, και 1 mix.
Ταξιδέψαμε με καράβι στην Ιταλία, και οδικώς προς την Αυστρία.
Την πρώτη ημέρα πρακτικής, ο κάθε χειριστής παρουσίαζε το επίπεδο έρευνας του σκύλου του, σε απλές ασκήσεις ένδειξης και μικρών αποστάσεων έρευνες. Οι εκπαιδευτές έκαναν την αξιολόγηση και από κοινού προδιαγράφαμε την πορεία του σεμιναρίου, διαφορετική για κάθε σκύλο.
Όλοι μάθαμε τις ιδιαιτερότητες του κάθε σκύλου και κάθε χειριστή, γιατί όλοι παίξαμε τον ρόλο του «θύματος».
Κάθε πρωί, πριν από την πρακτική, μαζευόμασταν στην κουζίνα για να ετοιμάσουμε τον καφέ μας αλλά και για τα σακουλάκια (μερίδες) με τα «μεζεδάκια» μας. Στατιστικά μόνο τα 3 στα 11 σκυλιά επιβραβεύονταν με το παιχνίδι τους, τα υπόλοιπα με πολύ εύγευστα «μεζεδάκια» συνήθως χειροποίητα (μυστικές συνταγές με συκώτι!!!!).
Στην διάρκεια του σεμιναρίου πραγματοποιήθηκε και μια νυκτερινή άσκηση με 3 «θύματα». Συμμετείχαν οι 5 πιο έμπειρες «ομάδες» (χειριστής-σκύλος). Πραγματικά εντυπωσιάστηκα από το αποτέλεσμα της άσκησης. Και οι 5 «ομάδες» είχαν 100% επιτυχία. Ήταν ένα υπέροχο θέαμα μέσα στην χιονισμένη πλαγία να βλέπεις κάτι φωτεινό(τα σκυλιά σε βραδινές επιχειρήσεις φορούν ειδικά φωτιζόμενα περιλαίμια ή vests) να χοροπηδά και να σε πλησιάζει από την μεριά του ανέμου. Μέσα στην παγωμένη ατμόσφαιρα νιώθεις ξαφνικά την ζεστή ανάσα του σκύλου που στέκεται από πάνω σου και γαβγίζει επίμονα «δείχνοντας» στον χειριστή του.
Στην διάρκεια του σεμιναρίου αναλύθηκε το φαινόμενο των χιονοστιβάδων, η τεχνική έρευνας σε αυτές, και ο τρόπος ένδειξης του σκύλου. Η εκπαίδευση μοιάζει αρκετά με την έρευνα σε ερείπια, μόνο που το σκυλί επιπλέον πρέπει να σκάψει όσο μπορεί περισσότερο ώστε να προσεγγίσει το «θύμα», πράγμα φυσικά που δεν μπορεί να γίνει σε έρευνα στα ερείπια.
http://www.perivleptos.gr/thiersee.htm
Τρίτη 18 Νοεμβρίου 2008
Σεμινάριο Θετικής Εκπαίδευσης Σκύλων
Σεμινάριο Θετικής Εκπαίδευσης Σκύλων. StarDogs Positive Training Θεσ/νίκη
Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2009
Κεντρική Βιβλιοθήκη , Εθνικής Αμύνης 27.
Με τους θετικούς εκπαιδευτές:
Γιάννη Αραχωβίτη - μέλος του StarDogs, PDTE APDT
Άννα Παπάζογλου - μέλoς του StarDogs PDTE
Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2009
Κεντρική Βιβλιοθήκη , Εθνικής Αμύνης 27.
Με τους θετικούς εκπαιδευτές:
Γιάννη Αραχωβίτη - μέλος του StarDogs, PDTE APDT
Άννα Παπάζογλου - μέλoς του StarDogs PDTE
Κώστα Καστανιώτη -θετικός εκπαιδευτής -εθελοντής διασώστης
διαβαστε περισσότερα
διαβαστε περισσότερα
Παρασκευή 14 Νοεμβρίου 2008
Ο Κανέλος...
ο Κανέλος είναι ένα πρώην αδέσποτο σκυλάκι , που χαρη στην προσπάθεια της Βίκης, βρήκε σπίτι..Πλέον είναι στα χέρια του Κώστα και απολαμβάνει την σπιτική φροντίδα..
Επίσης απολαμβάνει μαθήματα βασικής επικοικωνίας
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)