Κυριακή, 7 Μαρτίου 2010

~ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ~ του Ψυχοθεραπευτή Jorge Bucay

Μια φορά έφτασε στη ζούγλα μια κουκουβάγια που είχε ζήσει αιχμάλωτη και εξήγησε σε όλα τα ζώα τις συνήθειες των ανθρώπων.

'Ελεγε, για παράδειγμα, ότι στις πόλεις οι άνθρωποι ταξινομούσαν τους καλλιτέχνες με βάση τη δεξιοτεχνία τους, με στόχο να ξεχωρίσουν τους καλύτερους σε κάθε τομέα - ζωγραφική, σχέδιο, τραγούδι..

Η ιδέα να υιοθετήσουν ανθρώπινες συνήθειες κέρδισε τα ζώα και ίσως για αυτό οργάνωσαν αμέσως ένα διαγωνισμού τραγουδιού. Δήλωσαν συμμετοχή όλοι οι παρόντες, από το καναρίνι ως το ρινόκερο.

Με την καθοδήγηση της κουκουβάγιας αποφάσισαν ότι ο διαγωνισμός θα γινόταν με γενική μυστική ψηφοφορία όλων των διαγωνιζόμενων. Δηλαδή, η κριτική επιτροπή θα ήταν οι ίδιοι οι διαγωνιζόμενοι.

Έτσι κι έγινε. Όλα τα ζώα, συμπεριλαμβανομένου και του ανθρώπου, ανέβηκαν στο βάθρο και τραγούδησαν κερδίζοντας ένα μικρό ή μεγάλο χειροκρότημα του κοινού. Μετά, έγραψαν την προτίμησή τους σε ένα χαρτάκι και το έριξαν, διπλωμένο, σε μια μεγάλη κάλπη που τη φύλαγε η κουκουβάγια.

Όταν ήρθε η στιγμή της καταμέτρησης, η κουκουβάγια ανέβηκε στην πρόχειρη σκηνή και, με τη βοήθεια δύο ηλικιωμένων πιθήκων, άνοιξε την κάλπη για να βγει το αποτέλεσμα εκείνης της "αδιάβλητης εκλογικής διαδιακασίας", της "γενικής και μυστικής ψηφοφορίας" που ήταν "υπόδειγμα δημοκρατίας", όπως είχε ακούσει να λένε οι πολιτικοί στις πόλεις.

Ένας από τους δύο γέροντες τράβηξε το πρώτο ψηφοδέλτιο και η κουκουβάγια φώναξε:

"Η πρώτη ψήφος, αδέλφια, είναι για το φίλο μας το..γάιδαρο!"

Έπεσε σιωπή και ακολούθησαν μερικά διστακτικά χειροκροτήματα.

"Δεύτερη ψήφος: Ο γάιδαρος!"

Γενική σαστιμάρα.

"Τρίτη: Ο γάιδαρος!"

Οι παρόντες άρχισαν να κοιτάζουν ο ένας τον άλλον, έκπληκτοι στην αρχή, με βλέμμα επιτιμητικό ύστερα και τέλος, όταν συνέχισαν να βγαίνουν ψήφοι υπέρ του γαιδάρου, όλο και πιο ντροπιασμένοι.

Όλοι ήξεραν ότι δεν υπήρχε χειρότερη φωνή από το απαίσιο γκάρισμά του κι ωστόσο, η μία μετά την άλλη, οι ψήφοι τον εξέλεγαν καλύτερο τραγουδιστή.

Κι έτσι, τελικά, μόλις τελείωσε η καταμέτρηση, βγήκε η απόφαση ύστερη από "ελεύθερη απόφαση της αδέκαστης επιτροπής κριτών" ότι ο γάιδαρος με το παράτονο και ενοχλητικό γκάρισμα ήταν ο νικητής.
Και ανακηρύχθηκε ως "η καλύτερη φωνή της ζούγκλας και των περιχώρων."

Η κουκουβάγια εξήγησε μετά τι είχε συμβεί. Κάθε διαγωνιζόμενος, θεωρώντας τον εαυτό του αδιαμφισβήτητο νικητή, είχε δώσει την ψήφο του στον χειρότερο του διαγωνισμού, που δεν θα αποτελούσε απειλή για τη νίκη του.

Η εκλογή ήταν σχεδόν ομόφωνη. Μόνο δύο ψήφοι δεν ήταν για το γάιδαρο. Η μία ήταν η δική του. Επειδή πίστευε ότι δεν είχε τίποτα να χάσει, ψήφισε με ειλικρίνεια τη γαλιάντρα. Η άλλη, ήταν του ανθρώπου, ο οποίος φυσικά είχε ψηφίσει τον εαυτό του...

"Βλέπεις, λοιπόν, Ντεμιάν. Αυτό σημαίνει μιζέρια στην κοινωνία μας. Όταν νιώθουμε τόσο σπουδαίοι και δεν αφήνουμε χώρο για τους άλλους, όταν πιστεύουμε ότι αξίζουμε πολλά και δεν μπορούμε να δούμε πέρα από τη μύτη μας, όταν φανταζόμαστε πως ήμαστε υπέροχοι και δεν δεχόμαστε σε καμια περίπτωση να μείνει απραγματοποίητη η επιθυμία μας, τότε πολύ συχνά, η ματαιοδοξία, η μικροψυχία, η ηλιθιότητα και η ποταπότητα μας κάνουν μίζερους. Όχι εγωιστές, Ντεμιάν, αλλά μίζερους. Μί - ζε - ρους!"

Το διάβασα στο http://happydogsworld.com/forum/viewtopic.php?f=78&t=1867&view=unread#p41992

Δευτέρα, 1 Μαρτίου 2010

μέχρι την Πετρόστρουγκα...

Ολυμπος, Καλόγερος

Το Σάββατο ο Ολυμπος μας χάρισε όλους τους καιρούς....ξεκινήσαμε με συννεφια, μετά έβρεξε, το γυρισε σε χαλάζι...έβγαλε ήλιο και μετα χιόνισε!!!! Δόξα τον Θεό!!!! όλα καλά